Aprhodite



Музыкант: Boeijen Frank
Альбом: De Ontmoeting
Длина: 7:08
Раздел: Поп

Слова трека Aprhodite:

Frank Boeijen
Встреча
Aprhodite
Некоторые говорят, что любовь это ложь
Что Афродита не до моря было родился
Некоторые говорят, что ненавидят правду Это
Слишком плохо для них, но потери

И я не знаю, слышал
Я там бываю, но что между
Это лучше, что я сам не так хорошо Кен
Действительно, кто сейчас, наконец, я вижу

Это может быть, что любовь-это маскировка
И это все имеет тень это
Реальность
Это может быть, что дружба-это предлог
Чтобы себя не потерять в одиночество

И я не знаю, что я думаю должен
Друзья, также в изобилии
Я говорю об этом с яркими Голос
Теперь я, наконец, увидеть, кто вы на самом деле

В любом прохожих это друг
Когда мы настолько отчуждены от любой другой
Страх оккупации или за любые потери
Может быть, вы почему так боятся друг друга

Я мог бы сказать, что у меня все
Я могу сказать, что я не потерялся я
Потому что вы знаете, я верю в вас, чтобы иметь
В итоге вы видите, кто вы есть на самом деле. это

Ты знаешь, я человек с небольшим слова
Когда дело доходит до глубочайшей душой
Но с того дня ты мой сердце, пронзенное
Упал страх, но не

И здесь мы на берегу моря
У вас не корабль, и приводит нас в вдоль
Может быть, он приносит удачу
Может быть, это больно
Когда мы, наконец, чтобы увидеть, кто мы на самом деле

А мы наконец-то увидим кто мы на самом деле
И есть какие-либо средства, необходимые для являются
Нет вещества, нет духа, нет ничего земного бытия
Но для навсегда в неизвестном велись вместе

Тогда мы живем на старой легенды
Где вечером за столом-это восстановился из
И я надеюсь, что тот, кто рассказчик является
Наконец-то может видеть, кто он действительно

Как мы, наконец, увидеть, кто мы действительно

Boeijen Frank
De Ontmoeting
Aprhodite
Sommigen zeggen dat liefde een leugen is
Dat Aphrodite niet uit de zee werd geboren
Sommigen zeggen dat haat de waarheid is
Jammer voor hen maar die zijn verloren

En ik weet niet goed bij wie ik hoor
Ik loop er maar wat tussendoor
Het is better dat ik mezelf niet zo goed ken
Nu ik eindelijk zie wie je werkelijk bent

Het kan zijn dat liefde een vermomming is
En dat alles een schaduw is
Van de werkelijkheid
Het kan zijn dat vriendschap een excuus is
Om jezelf niet te verliezen in eenzaamheid

En ik weet niet goed wat ik denken moet
Vrienden genoeg zelfs in overvloed
Ik zeg dit met een trillende stem
Nu ik eindelijk zie wie je werkelijk bent

In elke voorbijganger schuilt een vriend
Wanneer zijn wij zo vervreemd van elkaar
Is het de angst voor bezit of voor verlies
Misschien zijn we daarom wel zo bang voor elkaar

Ik zou kunnen zeggen dat ik alles heb
Ik zou kunnen zeggen dat ik niet verloren ben
Want weet je dat ik vertrouwen in je heb
Nu ik eindelijk zie wie je werkelijk bent

Je weet ik ben en man van weinig woorden
Als het gaat over het diepste van de ziel
Maar sinds de dag dat je mijn hart doorboorde
Viel die angst zo maar in het niet

En hier staan we dan aan de kust van de zee
Daar heb je het schip en het neemt ons mee
Misschien brengt het geluk
Misschien doet het pijn
Als we eindelijk zien wie we werkelijk zijn

Als we eindelijk zien wie we werkelijk zijn
En er geen middelen meer voor nodig zijn
Geen stof geen geest niets van het aardse bestaan
Maar voor eeuwig in het onbekende zijn opgegaan

Dan leven we voort als een oude legende
Waar ‘s avonds aan tafel van wordt verhaald
En ik hoop dat degene die de verteller is
Eindelijk ziet wie hij werkelijk is

Als we eindelijk zien wie we werkelijk zijn


Комментарии закрыты.